Ulebelters in beeld! Ze voorziet de dieren van onze kinderboerderij van voer, mest de stallen uit, ontvangt de dierenarts indien nodig, begeleidt stagiaires, ontwormt, bekapt, beheert de voervoorraad… Dierverzorger Ingrid is een bezige bij.

Ze woont samen met haar man David en hond Ayla (‘Een Welsh Springer Spaniel, erg lief en erg eigenwijs!’) in Deventer en ze zingt en wandelt graag. Naast haar werk bij de Ulebelt is ze kynologisch instructeur: ze geeft honden – of eigenlijk de eigenaren – les in gehoorzaamheid. Met Ayla zelf traint ze behendigheid: iedere week rennen en vliegen ze samen door en over obstakels. Stilzitten is duidelijk niet haar ding.

Feestmuts

Als kind kwam ze vaak en graag bij de Ulebelt, ze groeide namelijk op in de Vijfhoek. ‘Bij mijn verjaardagsfeestje werd ik door Dave, destijds het paard van de Ulebelt, opgehaald bij school. Dan mocht ik mooi vooraan zitten op de kar, met een feestmuts op. Ik weet nog goed dat ik regelmatig dacht: wow, hoe leuk zou het zijn als ik hier met dieren mag werken? Ik was toen al fan van de Ulebelt.’

De dierenliefde komt niet van huis uit, de moeder van Ingrid heeft namelijk niets met dieren, ook al was haar vader kippenboer. ‘Dus wij mochten thuis bij hoge uitzondering wat vissen en één konijn houden en meer kwam er niet in. Toch zit dat dierengen in mij. Als er een hond op visite kwam, vond ik dat geweldig!’ 

Ingrid volgde in Barneveld de opleiding tot paraveterinair. Ze besloot haar stages in het buitenland te lopen en zo belandde ze tweemaal drie maanden in Engeland. In Pershore leerde ze over aflammeren: ‘Je woont in bij een boer en leert op de boerderij over bevallingen bij ooien en alles daaromheen. Bij de tweede stage werkte ik in een dierenartsenpraktijk in Worcester. Je bent zó op jezelf aangewezen, ik heb daar ontzettend veel van geleerd. Je kunt meer dan je denkt!’ 

Een schot in de roos

Na het bepalen van haar diploma ging Ingrid aan de slag bij een dierenartsenpraktijk. Al gauw merkte ze dat ze wat miste. ‘Bij een praktijk is vooral het medische deel belangrijk, terwijl ik juist het gedrag van een dier interessant vind. Ik besloot kynologisch instructeur te worden en als vrijwillig dierverzorger aan de slag te gaan bij de Ulebelt. Dat was een schot in de roos, inmiddels ben ik sinds 2021 in dienst.’ 

Biologisch en duurzaam

Ingrid droomde er dus als kind al van om bij de Ulebelt te werken. Maar valt het dan niet tegen, met die hoge verwachting? ‘Absoluut niet!’, lacht ze. ‘Ik heb echt van mijn hobby mijn werk gemaakt. Geen dag is hetzelfde. Het ene moment werk je met groot vee, vervolgens met konijnen. Die diversiteit is zo leuk. En we boeren zoveel mogelijk op een biologische en duurzame manier, ik vind het belangrijk om bezoekers daar met passie over te vertellen. Hoe we het doen, waarom we het op die manier doen. De combinatie van dierverzorging met een stukje educatie is super. Ook ben ik sinds een klein jaar stagegeleider. Het is een mooie uitdaging om onze zes stagiairs het vak uit te leggen en van passende opdrachten te voorzien. Het is heel mooi om een stagiair te zien groeien en ik vind het bijzonder dat ik daaraan mag bijdragen.’

Vrijwilliger Annika steekt spontaan haar hoofd om de hoek: ‘Ik wil niet opscheppen over Ingrid, maar ze draait haar hand niet om voor stuitbevallingen bij schapen!’. Ingrid lacht: ‘Ha, dat klopt, het lammerseizoen geeft me energie, ik kan zo trots zijn als een schaap een moeilijke bevalling heeft en het dan tóch lukt!’

Koppige ezels

Onbegrijpelijk, maar Ingrid wil geen lievelingsdier kiezen. ‘Ze zijn allemaal heel leuk! De ezels zijn lekker koppig, de schapen ontzettend lomp. En om de geiten moeten we altijd lachen, het is iedere keer wat, met dat gespring over de hekken heen. Elk dier heeft z’n eigen karakter, dus kiezen is geen optie.’

Ingrid hoopt nog heel veel jaren met plezier bij de Ulebelt te werken. ‘Ik kan hier mezelf zijn, mijn ding doen. Iedereen is welkom bij de Ulebelt, er is respect voor elkaar. En de gezellige collega’s, de mensen van de dagbesteding en de stagiaires om mij heen zijn ook een érg groot pluspunt!’ 

Ulebelters in beeld! Emiel Sallander is – samen met collega Femke – projectleider educatie en met zijn 25 jaar de jongste kantoormedewerker van de Ulebelt. Hij woont sinds vijf jaar in Deventer en heeft recent – samen met zijn partner – een appartement gekocht, waardoor zijn vrije tijd momenteel in beslag wordt genomen door een hoop geklus. Met zijn Zweedse roots zegt Emiel ‘boodschappenwinkel’ in plaats van ‘supermarkt’ (zo, dat gekke weetje hebben we meteen gehad!) en hij deed recent mee aan het SBS6-programma ‘De Alleskunner’ met schoonbrus Mandy. 

Emiel deed de Lerarenopleiding Biologie in Zwolle en kon meteen na zijn afstuderen aan de slag op een middelbare school. Na een burn-out reïntegreerde hij bij de Ulebelt als vrijwilliger. Dat beviel! Er kwam ruimte vrij binnen het educatieteam en dus kon Emiel instappen. Inmiddels is hij twee jaar met veel plezier in dienst. 

Maatwerk 

Als we hem vragen wat zijn functie precies behelst, is hij duidelijk: ‘Alles met scholen. Ik onderhoud contact met de scholen in de regio over natuur- en duurzaamheidseducatie, ik zorg ervoor dat ons aanbod goed aansluit bij de doelgroep, ik organiseer activiteiten, ik netwerk, ik verzorg maatwerk.’ Grappend: ‘Maar je bent binnen zo’n kleine organisatie af en toe ook een beetje een conciërge: even de openstaande taken uit de printer verwijderen, een kopje koffie inschenken voor een bezoeker. Dat hoort erbij, dat maakt de dagen divers.’ 

Het educatieteam zet sinds een jaar flink in op het innemen van een makelaarsrol op het gebied van natuur- en duurzaamheidseducatie. ‘We bieden niet alleen aan, we zijn flexibel en denken mee met scholen en opdrachtgevers. Zo heeft De Zandstroom ons gevraagd om samen een compleet nieuwe leerlijn te bedenken en op te zetten. Dat vind ik heel interessant en veel leuker dan enkel aanbieden.’ 

Handen in de aarde 

Als Emiel een droomproject zou mogen noemen, dan zijn dat de schooltuinen. ‘Elk kind in Deventer zou een schooltuintje moeten hebben. Dat is de toekomst. Dat kinderen weer met hun handen in de aarde zitten, lekker buiten bezig zijn, bewegen. Momenteel zijn er vijf scholen die hier schooltuinieren via Stichting Schooltuinen Deventer. Er zijn heel veel basisscholen in Deventer, dus er is nog een hoop te winnen. De ruimte op het Ulebelt-terrein is natuurlijk op een zeker moment op, maar je kunt ook schooltuintjes aanleggen in de omgeving van de school, of op het schoolplein zelf. Er is genoeg mogelijk!’ 

Meer dan een kinderboerderij

Het bevalt Emiel bij de Ulebelt, hij kan er zichzelf zijn: ‘Ik vind het leuk dat ik zoveel zelfstandigheid krijg en er is ruimte voor initiatief. Educatie is mijn passie. Het enthousiasme van de kinderen geeft energie, ik vind het oprecht leuk als mensen iets leren. En de vrijwilligers hier zijn te gek, ze helpen je waar maar kan en staan altijd voor je klaar. We doen het hier echt samen. En we doen véél! Educatie, duurzaamheidsprojecten in de stad, we bieden dagbestedingsplekken aan, er is elke donderdagavond een aanschuiftafel. De Ulebelt is veel meer dan alleen een kinderboerderij, ik hoop dat alle bezoekers dat zien.’

Iedere donderdag organiseren we bij de Ulebelt de welbekende aanschuiftafel, waarbij je kunt genieten van een (h)eerlijk menu uit eigen tuin en streek. Chef Willy kookt er – samen met haar kookteam – de sterren van de hemel en we mogen bij dezen een favoriet recept van haar delen: de aardpeer-linzen-brandnetelburger! Verrassend lekker én plantaardig. Dus: zin om zelf aan de slag te gaan? Bekijk hier het recept!

Aardpeer-linzen-brandnetelburger (4 personen)

 Wat gaat erin?

• 1 eetlepel (15 ml) olie
• 2 rode ui, fijngehakt
• 2 teentjes knoflook, fijngehakt
• 1 wortel, fijngesneden
• 6 kastanjechampignons, in plakjes gesneden
• 400 g aardperen, gewassen en in blokjes gesneden
• 200 g groen/bruine linzen
• 400 ml kokosmelk
• 1/2 tl zout
• 1/2 tl tijm
• 1/4 tl komijn
• 160 g havervlokken
• 1 eetlepel (3 g) edelgistvlokken
• 1 eetlepel (15 ml) agavesiroop
• 30 g tomatenpuree
• 30 g gedroogde cranberries
• 65 g hazelnoten (kort gemalen in blender)
• 50 g brandnetels (topjes van de plant heel fijn gesneden)

Saus:

• 240 ml plantaardige yoghurt
• 2 eetlepels (30 g) tahin
• Citroensap van ½ citroen
• 1/4 tl zout
• 1/4 tl gerookte paprika
• een snufje rode pepervlokken

Wat moet je doen?

1. Week de linzen 3 uur in water.
2. Kook de linzen en aardperen in kokosmelk gaar.
3. Laat de linzen en aardperen op vergiet uitlekken. Gebruik kookvocht voor jus.
4. Bak de uien en knoflook in een beetje olie een 3 tot 4 minuten.
5. Voeg wortel, kastanjechampignons en brandnetel toe en bak paar minuten mee.
6. Doe alles in keukenmachine en maal tot een smeuïge massa.
7. Voeg zout, kruiden, edelgistvlokken, agavesiroop en tomatenpuree toe en meng.
8. Voeg havervlokken toe om het vocht op te nemen.
9. Tot slot de cranberries en stukjes hazelnoot.
10. Maak kleine burgertjes en laat ze opstijven in de koelkast (30 minuten)
11. Bak ze in een beetje olie goudbruin.
12. Meng alle ingrediënten voor de saus door elkaar en serveer bij de burger.

Eet smakelijk!

De komende tijd vindt onze aanschuiftafel iedere week plaats en daar zijn we heel trots op! Met elkaar creëren we een heerlijke maaltijd én een gezellige avond. Een bekend gezicht van de aanschuiftafel is Sander de Baas. Sinds afgelopen zomer slaat hij geen avond over en hij is iedere editie een trouw lid van het kookteam. We vragen hem het hemd van het lijf; over wat de aanschuiftafel hem brengt, over zijn vele hobby’s en over zijn kookkunsten.

Sander komt uit Utrecht, woont inmiddels alweer ruim dertig jaar in Borgele en heeft drie kinderen en zes kleinkinderen, waar hij vroeger geregeld mee naar de Ulebelt trok. Hij is gepensioneerd docent Toegepaste Psychologie en komt sinds een klein jaar om in de hobby’s: van Biodanza tot het Sokratisch Café.

Oren open

Sander heeft Psychologie gestudeerd en rondde die opleiding uiteindelijk na dertien jaar studeren af. ‘Er zijn flink wat levenscrisissen aan dat diploma voorafgegaan’, lacht hij. Hij startte als docent bij Saxion en vond dat in eerste instantie zo spannend dat de krijtjes in zijn handen braken omdat hij er te hard mee op het bord drukte. ‘Maar ik hield vol en na drie tropenjaren dacht ik: nu heb ik alle fouten gemaakt die ik als leraar maken kan en ik leef nog steeds, dus ik ga het redden!’ Er kwam een stukje vertrouwen en met dat vertrouwen kwam ook het plezier en de lol. Sander werd meer en meer zichzelf voor de klas. En een groot voordeel van werken in het onderwijs: ‘Het houdt je energiek en levenslustig. Eigenlijk hoef je alleen maar je oren open te zetten en te luisteren’. 

Van hulpbehoevend naar hulpgevend 

Sander heeft de neiging om weg te dromen op de bank, maar vorig jaar zorgde de scheiding van zijn vrouw ervoor dat hij wel van die bank af móest komen. ‘Ik zag de eenzaamheid als een gevaar en ging op zoek naar nieuwe initiatieven. Ik had het gevoel: het is nu of nooit. Wat heb ik te verliezen?’. Een vriend attendeerde hem op een artikel over de aanschuiftafel bij de Ulebelt en Sander besloot daar net voor de zomer eens een kijkje te nemen. Dat beviel enorm, en na drie keer mee-eten werd hij gevraagd mee te helpen in de keuken. Sindsdien is hij een van de vaste hulpkoks van kokkin Willy.

‘Ik houd me bezig met de basale werkzaamheden als snijden, snijden en snijden. Nu ik een tijdje meeloop, voel ik de nieuwsgierigheid om me wat meer op de samenstelling van de maaltijd te gaan letten om ook dat zelf wat meer in de vingers te krijgen. Ik ben van nature niet echt een koker, maar nu ik ondersteuning krijg van Willy, sta ik ook anders in mijn eigen keuken. Willy is zo’n enthousiaste kokkin, ze opent je ogen voor wat je thuis nog meer kan doen op kookgebied.’ Als dank voor het meekoken, krijgt Sander altijd wat restjes mee naar huis. ‘Tweemaal plezier!’.

‘Ik kwam als consument binnen bij de aanschuiftafel en gevoelsmatig ben ik van lieverlee mede-producent tegen het alleen zijn geworden. Dat is een mooie verschuiving: ik ben niet meer hulpbehoevend, maar hulpgevend geworden. Die ommezwaai is heel wezenlijk.’ Sander vindt het fijn om onder de mensen te zijn: ‘Het is leuk dat het iedere keer een hele diverse groep betreft. Er is een vaste kern en er is steeds verversing. Soms komen mensen alleen, soms als stel, soms zelfs met het hele gezin. Gezellig!’

Opperwatergever

Sander heeft – naast de aanschuiftafel – nog veel meer hobby’s en bezigheden. Sinds de scheiding staat zijn agenda open voor nieuwe dingen. Zo is hij regelmatig te vinden in de bieb in Deventer: ‘De bieb is een fijne plek, je voelt dat je ondergedompeld bent in een gemeenschap, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Ik geef er de plantjes water – ik kan wel zeggen dat ik opperwatergever ben’, gniffelt hij. Ook is hij daar elke maand aanwezig bij het Sokratisch Café, bezoekt hij geregeld het Filosofiecafé, neemt hij wekelijks deel aan Biodanza-lessen in Zutphen en leest hij veel spirituele boeken. ‘Ik kan een kwartier mijmeren over één zin.’

Of hij het aangaan van al die nieuwe hobby’s spannend vindt? ‘Na dertig jaar voor de klas staan heb je bij wijze van spreken alle situaties weleens meegemaakt. Natuurlijk is nieuw ook spannend, maar eigenlijk vooral vernieuwend en verfrissend. Docent zijn heeft me geleerd mezelf hoorbaar te maken, ik mag er ook zijn.’

Cadeautjes

‘Ik heb het idee dat het – sinds ik van die bank af ben gekomen – cadeautjes regent in mijn leven en de aanschuiftafel bij de Ulebelt is zo’n mooi cadeau. Het begint met openstaan. Openstaan en meedoen, zien dat je net zoveel te geven hebt als anderen. En dat geven lonender is dan krijgen. Dus ik raad het iedereen aan: geef jezelf een cadeau, meld je aan voor de aanschuiftafel! Dat wordt dubbel en dwars beloond.’

Wil je meer informatie over de aanschuiftafel en/of aanmelden? Klik hier!

Voor kinderen en volwassenen met een (tijdelijke) afstand tot school of de arbeidsmarkt biedt de Ulebelt dagbesteding/werk-leerplekken. Het groene terrein van de Ulebelt met zijn dieren, tuinen, horeca en overige faciliteiten biedt daarvoor veel mogelijkheden.

Interesse? Bel 06-43920591 of mail naar dagbesteding@ulebelt.nl. Voor meer informatie verwijzen we je graag naar deze pagina.