Vlinders in de tuin

We’re back!

Sinds vorig jaar onderhouden wij de ‘Vlinderstad’ in het Gooikerspark. Een eldorado voor vlinders zou je denken, maar de hoeveelheid vlinders die je er ziet valt bar tegen. De droogte van vorig jaar heeft ze parten gespeeld en het is toch een teken aan de wand dat het niet best gaat met de vlinders. Geen overwinteraars die je al vroeg zou moeten zien; een paar koolwitjes en een citroenvlinder en dat was dat.

Met gemengde gevoelens ploeteren we regelmatig bij weer en onweer om de kweek en de distels te verwijderen uit de paden en onkruid wat niet gewaardeerd wordt door rupsen gaat uit de borders, hopende toch eens wat moois te zien vliegen.

In het voorjaar was het droog daarna even regen en dan de beroemde hittegolf met het record van 40,6 °C. Voor mijn gevoel werd het er niet beter op voor de vlinders. Zou er misschien een waterelement in moeten? Op de Ulebelt hebben we her en der vijvertjes zitten voor het dorstige dier. Maar ook bij ons weinig vlinders.

Echter op een zonnige dag toch een opsteker! Eén van de kinderen van een bezoekende klas vindt een bijzondere rups in de tuin van de Ulebelt: een vingerdikke groene rups met een staartje. Gauw opzoeken en……. koninginnepage (grootste vlinder in Nederland)!

Rups van koninginnepage

Die rupsen houden van wilde peen en daar hebben we er wel wat van dus die was onder de pannen. Niet lang daarna zien we daadwerkelijk een koninginnepage over de Ulebelt zeilen. Maar ja, één page maakt nog geen vlinderstad. Op zondag 28 juli in de Vlinderstad; het was niet meer zo heet (toch nog 27°C) en ’t was alsof de vlinders riepen: “we’re back!!! Er vlogen zandoogjes, kleine vos, dagpauwogen, atalanta’s, veel distelvlinders, een blauwtje, een lucernevlinder en kijk weer een koninginnepage. Zou ze de anderen opgehaald hebben?

En dit is de koninginnepage zelf

Peuteropvang in natuur

Kinderen en natuur – het hoeft bijna geen uitleg meer te krijgen waarom dat belangrijk is. Bij de Ulebelt kunnen kinderen volop spelen in en met natuur. Op beide natuurspeelplekken en in de dierenweides en stal bij de vele boerderijdieren. Bij de kinderopvang Sam&michiel, op ons terrein, zijn de begeleidsters zich hier ook goed van bewust van de voordelen van deze groene locatie. Al jaren is er een BSO-locatie gevestigd midden op ons erf, en sinds een paar jaar ook de mogelijkheid voor peuteropvang. In oktober gaat de peuteropvang uitbreiden. Biedt jij je kind ook graag zo’n mooie groene beleef- en ontdekruimte? Kom eens kijken bij de Ulebelt!

Lees hier mee over Sam&michiel

Frances Prins nieuwe directeur

Daar is het klaphekje en het pad. Direct links een kleine vijver, met op de oever een wilde orchidee. Ik hoor een blatend schaap en heel veel vogels. Kronkelend gaat het half verhard paadje verder langs de kleine moestuintjes van schoolkinderen…. en komt uit bij een zee van bloemen. Zo begint mijn werkdag bij de Ulebelt. Ik vind het de mooiste plek van Nederland en voel me bevoorrecht hiervan deel uit te maken.

Ulebelt heeft een nieuwe directeur: Frances Prins. Ze is per 1 juni jl begonnen. Met haar expertise van duurzame ontwikkeling, vitale organisaties en directievoering gaat ze samen met het team van 12 medewerkers en zo’n 140 vrijwilligers bouwen aan een vernieuwd Ulebelt. In de wandelgangen wordt dat 3.0 genoemd. Maar eerst wil ze werken aan het 2.0 concept. Dat betekent tevreden klanten én tevreden medewerkers én een toekomstbestendig Ulebelt. Ze is geboren en getogen in Deventer en heeft er 40 jaar gewoond.

De Ulebelt is een sociale onderneming, een gecertificeerde ‘Social Enterprise’. Dat merk je aan alles. Geld verdienen gaat hier hand in hand met ideële activiteiten.

Ik ben er nu 5 dagen geweest en wat opvalt zijn de mensen die met hart en ziel betrokken zijn bij wat ze doen. Ze zijn trots en dat stralen ze ook uit. In ruim 20 jaar tijd is een professioneel team gegroeid en een prachtige locatie gerealiseerd. Het is een goed voorbeeld van een bedrijfsvoering met een hele lage ecologische footprint en een hoge sociaal maatschappelijke relevantie. De kracht van de Ulebelt is dat ze burgers en bedrijven laat zien HOE hoe de transitievelden ”zorg, energie, afval, voeding, water en groen” praktisch worden ingevuld: gewoon door het te DOEN. Kinderen zien en leren bij de kinderboerderij en met de natuurlessen over de levende natuur. De Ulebelt heeft onder meer een antwoord op de klimaatcrisis, het dierenleed, het plastic probleem en de participatie van mensen in het arbeidsproces. Met de vele praktische projecten én lokale partijen groeit de impact iedere dag. In volgende nieuwsbrieven vertel ik u graag meer over de ontwikkelingen.

De eerste maanden richt ik me vooral op de interne organisatie en de direct betrokken partners en hun wensen en verwachtingen. Na de zomer groeit het proces door met het formuleren van een nieuwe visie en een plan van aanpak voor de komende tijd en jaren. Uiteraard lopen alle huidige activiteiten gewoon door. Ik nodig u uit om te komen kijken, te ervaren en nader met ons kennis te maken. We willen samen met u bouwen aan een omgeving met meer waarde en impact.

Met hartelijke groet, Frances Prins

Het verhaal van Otje en Lotje

of het eenzame konijn en de kip die geen kip was…

Niet iedereen is bekend met het feit dat de Ulebelt niet alleen kinderboerderij en Natuur- en Milieu-educatief centrum is, maar dat wij ook de knaagdierenopvang van de regio Overijssel zijn, en dat we zelfs een zielige-dieren-fonds hebben!

In die knaagdieren opvang zitten konijnen, cavia’s en hamsters waar mensen afstand van hebben gedaan, maar ook dieren die door de dierenambulance en door de politie zijn gevonden, en bij ons gebracht.

Als dierverzorgers proberen wij zoveel mogelijk van onze gasten weer terug te plaatsen naar een nieuw huis met een nieuwe eigenaar, waar soms lang, en soms ook kort weer word genoten van een huisdier, en waar het dier weer een gelukkig leven kan leiden.

Helaas bestaat er ook een categorie dieren die niet via de gebruikelijke wegen bij ons binnen komen… dumpers noemen we ze, maar misschien is stumpers wel een betere naam…

Regelmatig worden er dieren letterlijk over het hek gezet bij de Ulebelt, soms ook gegooid.. Ook voor die dieren is er opvang bij ons, al kost dat soms veel tijd en moeite,  en is de extra zorg duur…

Ot is er zo een uit die laatste categorie, Lot ook..

Ot, of Otje zoals wij hem liefkozend noemen, is een al wat ouder konijn, sterk vermagerd, met een slechte vacht, en onder de poep. Ot is een afstandskonijn.

Ot heeft een pusoog, en zit na ruim een week eenzaam in zijn hokje in de opvang te verpieteren, het pusoog wil maar niet genezen, in eten heeft hij geen trek, en zijn vacht is, ondanks onze goede zorg niet om aan te zien, Ot is depressief en wil het liefst helemaal niets meer..

Koppelen aan een vriendjes konijn heeft in het (zielige) geval van Ot geen enkele zin, er is geen nieuwe eigenaar die hem ziet zitten, en hij zou willoos zijn lot ondergaan als we zouden dwingen tot gezelschap.

Een laatste poging wagend om Ot weer een dierwaardig bestaan te geven besluiten we hem bij de krielkippen in het hok te doen, daar heeft hij in ieder geval buitenlucht, en volop ruimte, helaas zien de kippen dat niet zo, en Ot word gepikt en verjaagd, en zijn voerbakje word door de kippen leeg geroofd…

Lotje is een prachtig zwart jong kipje met krullende veertjes, die op dezelfde manier als Ot op de Ulebelt is beland, over het hek gegooid..

Lotje is zelfs een heel chique kipje, van een bijzonder ras waarvan ondergetekende zelf nog nooit gehoord had (maar dat is een ander verhaal) en waar over ik zelfs geen uitspraak durf te doen, omdat ik niet geschoold ben in de kippen rassen, en mijn collega’s wel…

Een ding is zeker, Lot is zwart, en heeft prachtige krullende veertjes!!

Helaas voor Lot heerst er in het kippenhok een duidelijke orde… Willem Wyandot is de baas, en Karel Krullevaar is de onbetwiste nummer twee!

Van de dames kippen hebben de zusters zijdehoen duidelijk de broek aan… en geen trek in Lot…

Ook Lot word gepikt, verjaagd en van zijn eten beroofd, tot groot verdriet van ons als dierverzorgers..En dan… dan gebeurt er iets wonderlijks!!

Lot kijkt naar Ot, en Ot kijkt niet terug want die is veel te druk met een lekkere grasspriet eten…

Lot doet een voorzichtig stapje naar Ot, en die heeft nog steeds niks in de gaten want dat gras is veel te lekker..

Ot doet een tukje in de zon, en heel langzaam komt Lot dichterbij en zakt voorzichtig bij hem neer.

Ot krijgt zijn eten, en Lot pikt heel snel een lekker korreltje mee uit de bak, Ot kijkt op, en maakt gemoedelijk ruimte voor Lot, wil je ook een hapje? Ik ben wel wat gewend langzamerhand!

Ot maakt een raar geluidje, net of hij zich verslikte in een graankorreltje! He, dat voelt raar! Ku..ku..KUKEL! oeps wat was dat??

In mijn fantasie komt oude wijze Ot dichterbij, en bromt kalmpjes in zijn konijnenbaard “zal ik je eens wat zeggen maatje, ik denk maar zo, op een dag zul jij een prachtige haan zijn, en wij nog lang dikke vrienden, in het krielkippenhok, op de Ulebelt”

En voorzichtig legt Lot even zijn snavel op Ot zijn steeds mooier wordende konijnenvacht…

Interesse in de opvang van Konijnen en Knaagdieren bij de Ulebelt? Kijk dan hier!

Jongedierenfeest in aantocht

De lente is volop losgebarsten, tijd voor jonge dieren en een feest! Op maandag 22 april (tweede Paasdag) is het weer zover en viert de Ulebelt het Jongedierenfeest. Het thema is ‘Terug in de tijd’. Naast het knuffelen van de lammetjes en de kuikentjes zijn er activiteiten voor jong en oud. De Paashaas loopt rond met paaseitjes, er zijn oudhollandse spelen en je kan uiteraard weer reuze-bellen blazen. Een grote bloemenklok vertelt meer over de tijd aflezen aan bloemen. Tijdens het Jongedierenfeest zullen we de schapen scheren. Voor kinderen is er een sporen-speurtocht. De natuurorganisaties uit de gemeente zijn vertegenwoordigd, net als de enthousiaste groep spinners van de Ulebelt. Uiteraard is het terras van de Kikkerkeet open en in de speeltuinen kan lekker gemodderd worden. De vertrouwde 2e hands Hen zit weer op haar nest met grabbelpakjes. je kan zelf een broodje bakken. Het feest is van 12 tot 17 uur. Van harte welkom!

Jongedierenfeest 28 mrt

Insectensafari Ulebelt

Ook op de Ulebelt spotten we steeds meer kinderen met de armen en benen vol tattoos van insecten. De spaaractie van de grootgrutter met de insectenkaartjes blijkt enorm aan te slaan bij kinderen. Om kinderen ook te stimuleren de insecten in hun eigen leefomgeving te bekijken, heeft de Ulebelt een safarikaart gemaakt, met hierop de top10 van insecten uit de verzamelbundel, die met redelijk grote waarschijnlijkheid te vinden zijn op het terrein van de Ulebelt. De safarikaart is af te halen bij de balie en/of de kikkerkeet, vanaf heden t/m einde van de voorjaarsvakantie. Op zondag 14 april is het bovendien mogelijk om met andere kinderen een ruilactie te doen met je dubbele kaartjes. Tussen 15 en 16 uur kunnen kinderen zich melden bij de Kikkerkeet, daar zal een speciale ruiltafel staan! Veel plezier met alle insecten!

Ondertussen kunnen (groot-)ouders, familielieden en kennissen zich natuurlijk uitleven met de Nationale Bijentelling; tel een halfuurtje de bijen die je ziet! De Bijentelling sluit prima aan op de insectenactie, beiden benadrukken het belang van insecten voor de natuur, de bestuiving van bloemen van o.a. groentengewassen.

Vijfling bij de Ulebelt

Afgelopen week baarde een van de schapen van de Ulebelt een vijfling. Dit was voor de Ulebelt de allereerste keer dat een schaap zoveel lammetjes kreeg. De vijfling kwam via een keizersnede ter wereld, en bestaat uit 4 ooitjes en een rammetje. Het gaat goed met moeder Pipi en kinderen. De lammetjes worden wel bijgevoed met de fles en zijn voorlopig van achter het raam van de quarantainestal te bewonderen.

Doos van Pandora

“Het was al een tijdje duidelijk dat dit schaap propvol zat”, aldus dierverzorger Christel Jansen, en dat er meerdere lammetjes in haar buik zaten. “Uiteindelijk hebben we 5 dagen voor de uitgerekende datum een keizersnede moeten uitvoeren. En toen leek het net een doos van Pandora: ‘weer eentje, en weer eentje, nog eentje’. De moeder moest er wel even van bijkomen, maar het gaat nu heel goed.” De lammetjes blijven voorlopig binnen, zolang ze nog veel de fles moeten krijgen. Er zijn ondertussen nog meer lammetjes geboren, 14 in totaal, bij vijf ooien. En twee ooien moeten nog bevallen. Bij goed weer gaan de eerste lammetjes volgende week naar buiten. Tijdens het Jonge Dierenfeest op 2e Paasdag, maandag 22 april, zijn alle lammetjes te bewonderen en te knuffelen.

Kijk hier nog even naar een leuk filmpje over de vijfling!

BHV training

Voor uw en onze veiligheid volgt een deel van de medewerkers van de Ulebelt, elk jaar de herhalingscursus BHV, oftewel ‘bedrijfshulpverlening’. De bedoeling is dat deze mensen de meest noodzakelijke eerste hulp kunnen verlenen, een brandje kunnen blussen en over weg kunnen met een AED( wij willen er graag één aanschaffen, maar zoeken daar nog een sponsor voor). Ook het opvangen en bijstaan van de hulpdiensten als het echt ernstig wordt  hoort bij de taken. Gelukkig bleef het tot nu toe bij wat pleisters plakken , een glaasje water en een paar brandjes die al geblust waren voor de brandweer arriveerde. Dat zegt niets over de brandweer, maar alles over de grootte van de brand en de samenwerking tussen BHV-ers, andere medewerkers en een paar oplettende mensen uit de buurt .

Door de cursus word je wel weer wat alerter op wat is veilig en wat niet en tijdens de training blijkt weer waar we goed op elkaar zijn ingespeeld, als de nood aan de man is en waar nog wat geschaafd moet worden. Kortom wij staan weer op scherp en de preventiemedewerker weet weer wat op de ARBO-infomomenten aan de orde moet komen.

Verder levert het voor ons altijd weer kolderieke momenten op als we elkaar moeten verbinden of wegslepen.

Kinderboerderij rookvrij

De Ulebelt zal vanaf 1 januari 2020 een rookvrije kinderboerderij zijn. Er is al geruime tijd een campagne bezig in Nederland (Alliantieraad Nederland Rookvrij) om kinderboerderijen (en scholen, sportclubs) te verklaren tot rookvrije gebieden. Inmiddels is al ruim een kwart van de Nederlands kinderboerderij rookvrij! Dat zijn al 115 kinderboerderijen.

Steeds meer plekken waar kinderen komen worden rookvrij. Diverse kinderboerderijen waren dit al of hebben zich bij deze campagne aangesloten. Het doel hiervan is te voorkomen dat kinderen op deze plaatsen in contact komen met rokende mensen en daarmee het verkeerde voorbeeld krijgen. Deze campagne is een initiatief van drie gezondheidsfondsen: Hartstichting, KWF Kankerbestrijding en Longfonds.

Waarom een rookvrije kinderboerderij?
> Veilige en gezonde omgeving voor kinderen om te spelen.
> Geen gevaar van brandwonden of kinderen die peuken oppakken en in hun mond stoppen.
> Veiligheid in verband met aanwezigheid stro en andere brandbare materialen.
> Voorbeeldfunctie voor kinderen.
Daarnaast blijkt uit onderzoek dat het zien roken van anderen, kinderen aanzet om later zelf te gaan roken. Kinderen kopiëren namelijk gedrag van anderen. En hoewel gelukkig bijna geen enkel kind jonger dan 12 jaar rookt, is het wel belangrijk dat ze een gezonde sociale norm leren. En een rookvrije omgeving maakt kinderen weerbaarder om later zelf niet te gaan roken. Nu beginnen elke week nog 100 kinderen met dagelijks roken.

Lees meer